Wat China se nuwe aankope van Amerikaanse landbouprodukte vir wêreldhandel beteken

Die Verenigde State het aangekondig dat China onderneem het om jaarliks ten minste $17 miljard in Amerikaanse landbouprodukte vir drie jaar te koop, benewens die invoer van sojabone, na 'n beraad tussen die leiers van die twee lande verlede week in Beijing.

China is die wêreld se grootste invoerder van landboukommoditeite en het aankope van Amerikaanse produkte skerp verminder na die jongste handelsoorlog tussen die wêreld se twee grootste ekonomieë. Beide kante het egter nou ooreengekom om landbouhandel uit te brei en nie-tariefhindernisse wat beesvleis en pluimvee raak, aan te spreek, volgens China se Ministerie van Handel.

Wat beteken die ooreenkoms eintlik?

Die verbintenis van $17 miljard, gekombineer met die bestaande sojaboonverpligtinge, sal China se totale invoer van Amerikaanse landbouprodukte tot ongeveer $28-30 miljard per jaar verhoog, volgens ramings van handelaars en ontleders.

Daardie vlak sal onder die piek van $38 miljard bly wat in 2022 bereik is, maar sal ver bo die $8 miljard wees wat verlede jaar aangeteken is en die $24 miljard wat in 2024 gesien is.

Om daardie teiken te bereik, sal Beijing die aankope van koring, voergraan, vleisprodukte en nie-voedsel-landboukommoditeite soos katoen en hout aansienlik moet verhoog.

China het voorheen 'n vorige verbintenis nagekom om 12 miljoen ton sojabone, tesame met hoeveelhede koring en groot volumes sorghum, te koop kragtens 'n vorige ooreenkoms tussen die Amerikaanse president Donald Trump en die Chinese president Xi Jinping. Ingevolge daardie ooreenkoms het Beijing belowe om jaarliks minstens 25 miljoen ton sojabone te koop.

'n Hervorming van globale handelsvloei

Die toename in Chinese aankope van Amerikaanse landboukommoditeite sal waarskynlik ten koste van mededingende verskaffers soos Brasilië, Australië en Kanada kom.

Cheng Kang Wei, visepresident by StoneX in Singapoer, het gesê die bereiking van die jaarlikse teiken van $17 miljard, uitgesluit sojabone, sal "waarskynlik 'n doelbewuste herleiding van aankope weg van bestaande verskaffers na die Verenigde State vereis om politieke en strategiese redes eerder as suiwer kommersiële redes."

Brasilië is tans die dominante sojaboonverskaffer aan China, met 'n markaandeel van 73,6% in 2025, en het ook die land se grootste mielieverskaffer geword. China het ook verlede jaar die invoer van Brasiliaanse verwerkte voerprodukte (DDGS) goedgekeur.

Australië, wat China se grootste koringverskaffer in 2023 en grootste sorghum-uitvoerder in 2025 was, kan swakker vraag in die gesig staar as die invoer van Amerikaanse koring en Amerikaanse sorghum toeneem. Garsinvoer kan ook beïnvloed word, tesame met die vraag na premium Australiese beesvleis.

Kanadese en Franse koringuitvoere, sowel as Argentynse sorghumverskepings, kan ook onder druk kom namate Amerikaanse aankope uitbrei.

Sojabone bly sentraal in die ooreenkoms

Daar word verwag dat China vanaf Oktober sojabone van die nuwe Amerikaanse oes sal begin koop, met Amerikaanse voorrade wat sal voordeel trek uit meer mededingende pryse relatief tot Brasiliaanse verskepings.

Een plantaardige oliehandelaar in Asië het gesê: “Die koop van 25 miljoen ton Amerikaanse sojabone lyk nie problematies nie, aangesien Amerikaanse pryse tans aantreklik is.”

Daar word verwag dat COFCO en Sinograin van die voorste kopers sal wees.

China het sy afhanklikheid van Amerikaanse sojabone skerp verminder sedert Trump se eerste termyn, met Amerikaanse invoere wat ongeveer een vyfde van China se totale sojabooninvoere in 2024 uitgemaak het, vergeleke met 41% in 2016.

Mielies en koring

Daar word verwag dat Chinese staatsbeheerde maatskappye die hoofkopers van Amerikaanse mielies en koring sal bly, aangesien hierdie kommoditeite aan lae-tarief invoerkwotas gekoppel is.

China handhaaf invoerkwotas van 9,64 miljoen ton vir koring en 7,2 miljoen ton vir mielies teen 'n 1%-tariefkoers, terwyl invoere wat daardie kwotas oorskry, steil tariewe van tot 65% in die gesig staar.

China se invoer van Amerikaanse mielies het in 2025 tot slegs $5 miljoen gedaal nadat dit die vorige jaar $561,5 miljoen bereik het, terwyl koringinvoere byna nul gedaal het nadat dit in 2024 altesaam 1,9 miljoen ton beloop het.

Sorghum en DDGS

Daar word ook verwag dat China die aankope van voergraan soos sorghum sal verhoog, veral nadat swaar reënval plaaslike gewasse in die land se noordelike streke beskadig het.

Sorghum is nie onderhewig aan invoerkwotas nie.

Sedert November het Beijing ten minste 2,5 miljoen ton Amerikaanse sorghum aangekoop om binnelandse mielietekorte te vergoed, hoewel toenemende DDGS-aankope die verwydering van anti-dumping- en anti-subsidiebelasting wat sedert 2017 in plek is, sou vereis.

Vleis en nie-voedselprodukte

China verteenwoordig 'n belangrike mark vir Amerikaanse vleisdele soos hoenderpote, varkore en orgaanvleis, produkte wat beperkte binnelandse vraag in die Verenigde State in die gesig staar.

Daar word verwag dat die invoer van beesvleis en pluimvee sal styg nadat beide lande ooreengekom het om uitstaande kwessies aan te spreek. Beijing het reeds vyfjaar-registrasiehernuwings vir 425 Amerikaanse beesvleisuitvoerfasiliteite toegestaan, benewens die goedkeuring van 77 nuwe fasiliteite.

China het ook in Desember 'n invoerkwotastelsel vir beesvleis ingestel, met tariewe van tot 55% op volumes wat kwotas oorskry om binnelandse produsente te beskerm.

Nie-voedsel landbouprodukte

Chinese invoere kan ook nie-voedselprodukte soos katoen en hout insluit. Katoeninvoere het verlede jaar tot $225,7 miljoen gedaal, vergeleke met $1,85 miljard in 2024.